ในวันงานหนังสือเด็กที่ผ่านมา ถึงแม้จะติดงานมหาลัยแสนยุ่งก็ตามที ก็ยังพยายามปลีกตัวไปเสียให้ได้ ประเด็นสำคัญไม่ใช้เพราะนิยาย Light Novel ปกใหม่ของ Bliss หรือเพราะปกใหม่โคตรสวยทั้งชุดของแมวสามสีกับงานของโอสซึ อิจิ(ด้วยฝีมือของ คุณทรงศีล ผู้วาดหัวไฟกับถั่วงอก อยากได้เฟ้ย) และไม่ใจเพราะต้องการไปเหล่หญิงที่รุมเบียดเสียดกันที่บูทแจ่มใส่ที่โกลาหนกันถึงขั้นเป็นข่าวหน้าหนึ่ง แต่เพราะงานเขียนเล่มเดียว ของราชินีอาชยนิยายของญี่ปุ่น ที่ให้ตายอย่างไรก็อยากอ่านก่อนคนอื่นๆเขา ปริศนาฆาตกรรมหั่นศพ ของ มิยูเบะ มิยากิ

 

ไม่มีกล้องถ่ายรูป หารูปใหญ่กว่านี้ไม่ได้แล้ว T-T

 

เกริ่นนำ

วันที่บรรยากาศแจ่มใส่ เหมาะเป็นวันพักผ่อนหย่อนใจของสองแม่ลูก กลับถูกทำลายลงด้วยถุงปริศนาที่บรรจุชิ้นส่วนของศพที่เน่าเฟะล่องลอยมาตามน้ำ สร้างความสะพรึงกลัวไปทั่วกรุงโตเกียว และเหมือนยังไม่สาใจความวิตปริตของฆาตกร มันจึงส่งจดหมายไปให้ตำรวจเพื่อบอกที่ซ่อนของชิ้นส่วนศพที่แต่ละชิ้น ยางิซาวะ มิจิโอะ นายตำรวจสืบสวนจึงต้องออกสืบสวนเพื่อจับฆาตกรโรคจิตผิดมนุษย์คนนี้

 

ขณะที่อีกด้านหนึ่ง ยางิซาวะ จุน ผู้เป็นลูก ก็ได้รับจดหมายลึกลับที่บอกให้รู้ว่า ชิโนดะ โทโงะ จิตรกรใหญ่ที่อาศัยในหมู่บ้านคือฆาตกร สอดคล้องกับข่าวลือที่ว่าเคยมีหญิงสาวหายเข้าไปในบ้านหลังนั้น จุน จึงออกสืบหาความจริงเพื่อช่วยเหลือพ่อ และได้พบกับเงือนงำที่ไม่คาดฝัน กับภาพวาด เปลวเพลิง

 

เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ใครเป็นคนร้าย ...ไปอ่านเอง

 

 

สิ่งที่ปิดบังไว้

 

นิยายเรื่องนี้ดูหลอนทั้งหน้าปกและชื่อเรื่อง ครั้งแรกที่ได้ยินว่าจะวางขายในงานหนังสือเด็กก็ยังสงสัยอยู่ว่ามันเหมาะสมหรือเปล่า แต่พออ่านจบแล้วก็ทำให้คิดไปว่า หรือนี้จะมีนัยยะแอบแฝง

ปริศนาฆาตกรรมหั่นศพใช้สองพ่อลูกเป็นนักสืบและตัวดำเนินเรื่อง โดยฝั่งพ่อจะเล่าในมุมมองของตำรวจ ขณะที่ฝั่งลูกจะนำเสนออีกด้านหนึ่งของโทงะ ที่ต้องสงสัยว่าเป็นคนร้าย แก่นหลักของเรื่องกล่าวถึงสิ่งที่มองเห็นอยู่ตรงหน้า กับสิ่งที่ซ่อนอยู่ด้านในอาจไม่ใช่อย่างเดียวกัน ชิโนดะ โทโงะ เป็นจิตรกรชราปากร้ายที่เคยมีข่าวเสียหายในวงการศิลปะ เมื่อย้ายมาอยู่ก็เกิดมีปากเสียงกับคนในหมู่บ้านและเกิดเป็นข่าวลือประหลาดๆขึ้น เพียงแค่นี้สามารถบอกได้หรือไม่ว่าเขาเป็นดีหรือคนร้าย เช่นกัน ฆาตกรฆ่าหั่นศพเป็นชิ้นๆ กระจายไปทั่วโตเกียว แล้วยังส่งจดหมายมาท้าทายตำรวจอีก นี้คือการกระทำของคนโรคจิตจริงๆ หรือเพราะมีอะไรแอบซ่อนอยู่

หรือการเอาหนังสือชื่อโหดๆแบบนี้ขายในงานหนังสือเด็ก ก็คือปริศนาธรรมแบบหนึ่งที่ Bliss จงใจให้เราตีความ?

 

 

THIS IS MIYABEeeee!!! (ตะโกนดังๆแล้วโดดถีบคนข้างหน้าตกบ่อ)

 

สิ่งที่เหนือไปจากนิยายนักสืบของนักเขียนท่านอื่นๆ นั้นคือการทำให้ตัวละครมีเอกลักษณ์และดูจับต้องได้ เป็นสไตล์เฉพาะตัวที่มิยาเบะนำเสนออยู่เสมอๆไม่ว่าจะเป็นนิยายเล่มไหนๆ มิยาเบะแสดงให้เห็นว่าเธอใส่ใจในพฤติกรรมของตัวละครและนำเสนอได้อย่างไม่น่าเบื่อ ไม่มากไม่น้อย ทำให้เวลาอ่านแล้วไม่รู้สึกเหมือนอ่านหนังสือ แต่เหมือนเห็นพวกเขาออกมาแสดงตัวให้ดูบนหน้ากระดาษ ยิ่งเล่มนี้ไม่หนามาก เลยอ่านเพลินจนจบแค่คืนหนึ่ง

ถ้าจะให้ติก็คงเป็นเรื่องของบรรยากาศของเรื่องที่ไม่สมกับชื่อและปก เพราะมีฉากโหดๆหรือเรื่องชวนหดหู่น้อยกว่าที่คาดมาก ทั้งที่ตั้งแต่หน้าปกยันบทเปิดก็ดูจะชักนำให้คนอ่านเสียวสันหลังวาบ ไม่กล้าอ่านคนเดียวแล้วแท้ๆ แต่เมื่ออ่านไปได้ซักสอง สามบท ก็เหมือนว่าเรื่องจะชักนำเราไปสู่บรรยากาศครอบครัวหรรษาในหมู่บ้านใหม่แสนร่มรื่น หรือนี้จะเป็นรูปแบบการหักมุมแบบใหม่ คือหักตั้งแต่หน้าปกแทนที่จะหักกันหน้าสุดท้าย ยังดีที่ปริศนาและความซับซ้อนยังพอคงอยู่ครบถ้วน จึงพอดึงอารมณ์กลับมาได้หน่อย

 

สรุป

พล๊อต กำลังดี เหมาะกับขาจรและแฟนขาประจำ

ความโหด น่าผิดหวัง เสียที่หน้าปกที่ทำให้เข้าใจผิด

สำนวนภาษา – 4.5 ดาว คนเขียนการันตี นักแปลมีฝีมือ

ระยะเวลาอ่าน -  1 ถ้วยกาแฟ ต่อสองบท หรือราวๆครึ่งคืน

edit @ 12 Aug 2008 15:15:39 by PeterBen

Comment

Comment:

Tweet

สาเง

#4 By (113.53.118.12) on 2009-12-26 20:11

i like thrilling style ka


>>u cant see me cuz i was taking video!!cry double wink

#3 By ชาเขียวaddict on 2008-08-27 00:09

มิยาเบะสมกับที่เป็น "ราชินีแห่งอาชญนิยาย" ของญี่ปุ่นจริงๆ ครับ
แถมยังเชี่ยวชาญเรื่องจิตวิเคราะห์ของตัวละครมากๆ จนเหมือนทุกตัวมีชีวิต

แต่เรื่องที่ผมชอบมากที่สุดกลับเป็นแนวแฟนตาซีกึ่งสยองขวัญอย่าง "ICO" ซะได้ อันนี้เอามาเขียนเชียร์กันโต้งๆ ลงบล็อกไปหลายครั้งทีเดียว

ในงานหนังสือเด็กครั้งที่ผ่านมา ผมเจอหนังสือหลายเล่มและหลายประเภทที่ไม่คิดว่าจะโผล่ให้เห็นในงานนี้ได้
แต่คิดๆ ดูแล้ว อาจจะไม่แปลกก็ได้นะครับ เพราะมันเป็นงานหนังสือเด็กและ "เยาวชน"
เยาวชน น่าจะมีอายุในช่วง 13-25 ปี คิดว่าน่าจะมีความสามารถในการรับรู้อะไรๆ หลายอย่างได้แล้วน่ะครับ

...รึเปล่า sad smile
ไม่ถึงกับแฟนประจำ แต่คงไม่ใช่ขาจร อ่านอยู่เรื่อยๆ แต่เป็นพวก ไม่จำชื่อเรื่อง ไม่จำคนแต่ง บางทีแอบไม่จำหน้าปก
ตะบันอ่านๆๆเข้าไป ขอให้ได้อ่านไปเรื่อยๆเป็นพอ
เรื่องนี้ ให้คะแนนดีแฮะ สงสัยต้องหาโอกาสไปด้อมๆมองๆ จับจองเป็นของตัวเองซะที

#1 By pretty_little_things on 2008-08-19 13:38