PeterBen : Mystery Novel

วันนี้ตื่นเช้าขึ้นมาตอนสายๆ พร้อมอาการตกหมอนและปวดต้นคอ อย่างไรเสียก็ต้องเรียกว่าตื่นเช้ากว่าปรกติแล้วเพราะวันนี้เตรียมตัวจะมางาน  “แข็งเฉพาะกิจ” เต็มที่ หลังจัดการมื้อเช้าแล้ว ก็หยิบกล้องมาตรวจความพร้อม ชาร์ตแบตให้เรียบร้อย กะว่าวันนี้ต้องได้อะไรหนุกๆมาเก็บไว้เป็นแน่

จริงๆแล้วผมก็ไม่ได้เป็นทีมตั้งต้นอะไรกะเขาหรอก ก็ไปแจมๆเอาหนุกๆ แต่พอดีว่ารู้จักกะโปจิมาก่อนด้วย แล้วตอนอยู่มหาลัย’ก็ค่อนข้างบ้ากิจกรรรม เลยขออาสาช่วยเรื่องกล้องอีกคน

ช่วงเกือบๆบ่ายสองโมง เดินทางมาถึงMBK เรียบร้อย แต่ยังไม่เห็นใครเลยไปกินข้าวก่อน มาถึงที่นัดหมายอีกทีบ่ายสองเศษ ก็เจอคนเปเป้กะ....ใครหว่า...ช่างเหอะ คนนั้นล่ะ รออยู่ ส่วนโปจิลงรถไฟฟ้าพอดี

มองดูลาดราวรอบๆทางเชื่อม มีคนยืนบ้างเดินบ้าง จริงๆมองตาก็รู้ล่ะว่าคงมางาน “แข็ง” กัน แต่ต่างคนต่างก็ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะมา “แข็ง” กะเราหรือเปล่า ก็ไม่แน่ใจ โปจิบอกให้ลองเขาไปถามเลยว่า “พี่/น้อง ครับ นี้มาแข็งกันใช่ไหมครับ” ก็น่าเกลียดไปนิด แต่เอาเถอะ ถ้าพวกเราไม่เริ่มเรียก แล้วใครมันจะรู้ ก็เอาละ เห็นพี่กลุ่มหนึ่งพกกล้องมาเต็มพิกัด ขาตั้งกล้องพร้อม ก็ชัวร์ละ มางานนี้แน่เลยเข้าไปสอบถามก่อน

พอเริ่มหนึ่งคน มันก็เหมือนเป็นสัญญาณเรียกคนอื่นๆที่ยังกล้าๆกลัวๆมาร่วม ใครมาสอบถามก็นัดแนะเวลากันไปว่ารวมกันบ่ายสามโมงคุยอีกที ช่วงนี้ก็นับคนที่มาได้ราวๆยี่สิบคน ซึ่งว่าตามตรง ก็เป็นจำนวนที่คุณเป้ประเมินไว้ว่า “ชื้นใจแล้ว” คือ ยี่สิบคนก็พอสมควรแล้ว ยืนแข็งกันแล้วไม่น่าเกลียด แต่ก็เชื่อว่าอย่างไรก็จะมากันอีก โดยเป้าหมายที่คาดไว้ตามจุดประสงค์คือร้อยคน ช่วงนี้คุณเป้กับ...เอ่อ...คนนั้นล่ะ หายตัวไปกินข้าวก่อน รอช่วงบ่ายสามคุย

//ขณะกำลังรอคนมา ช่วงนี้ก็มีกิจกรรม ถ่ายภาพกับหมาหล่อ ไว้ว่ากันทีหลัง

พอมาถึงบ่ายสาม ซึ่งเป็นเวลานัดหมายในเวป กลุ่มคนที่นัดไว้ก่อนหน้านี้ก็ทยอยมากันเรื่อยๆ สิบคน ยี่สิบคน คนรอบๆที่ยืนเก็กหล่อกันบ้าง เดินยิ้มไปยิ้มมาอยู่บ้าง(จริงๆคือเขินนั้นล่ะ ไม่ยอมมารายงานตัว) ก็เขามาร่วมวงด้วย กลุ่มคนค่อยๆขยายเป็นสี่สิบ ห้าสิบคน เอาล่ะปิดทางเดินรถไฟฟ้าแล้ว ย้ายครับๆ

โปจิรับหน้าที่เป็นพิธิกร รายงานกติกาไปเรื่อยๆ หนึ่งรอบ สองรอบ สามรอบ .... เฮ้ยคนชักเยอะเฟ้ย นับด้วยสายตาแล้วเกินร้อยได้ สุดยอดดดดด!!! …แล้วคุณเป้ไปไหน???

มีฝรั่งมาด้วย มากันทั้งครอบครัวเลย งานนี้โกอินเตอร์ของจริงละ

ช่วงนี้ก็ได้ลองถ่ายภาพบรรยากาศลองกล้องอีกรอบ ยังใช้การได้ แหม่ ก็ซื้อทั้งหัวล้างใหม่ เทปใหม่รองานนี้เลยนะเนี่ย

คนเริ่มมากก็เริ่มคึก ก็พอดีว่าคุณวาผู้ให้สัญญาณได้เดินทางมาถึงพอดี เธอมาถึงพร้อมเครื่องดนตรี “พิคโคโร่” ซึ่งทำให้หลายคนผิดหวังมากว่า ทำไมมันไม่ใช่สีเขียว มีสองหนวด? (555) สำหรับใครยังไม่ทราบ พิคโคโร่ เป็นเครื่องดนตรีรูปร่างคล้ายฟรุต แต่สั้นๆและเสียงจะแหลมที่สุดในวงดุริยางค์ คุณวาโชว์เพลงที่จะใช้เป็นสัญญาณให้เราฟังสั้นๆ ซึ่งก็เป็นเพลงที่พวกเราคุ้นเคยกันดี

ราวกับเสียงสวรรค์ ดูเหมือนเทศกิจจะได้ยินจึงปรี่มาดูจุดที่คนมุงกันมากมาย  งานนี้คุณเป้(ที่ทำหน้างงเพราะพึ่งเห็นจำนวนคน) กับโปจิก็เขาไปเคลียร์ก่อนเริ่มงาน

(จนถึงเวลานี้ กล้องยังทำงานได้เป็นปรกติดีอยู่)

หลังจากเสียเวลากับเทศกิจเล็กน้อย แต่เพราะใกล้เวลานัดหมายแล้ว ที่จริงยังมีเรื่องที่อยากนัดแนะอีกหลายจุดเพื่อความเนียนแต่กลัวว่าจะไม่ได้เริ่มงานกันมากกว่า จึงให้ทุกคนสลายโต๋ สี่โมงให้มากันให้พร้อมเพรียงรอเสียงสัญญาณ

สัญญาณนาฬิกาบอกเวลา สี่โมงตรง เสียงพิโคโล่ดังก้อง ณ ทางเชื่อมรถไฟฟ้า แล้วม่านการแสดงก็เปิดฉาก

คนราวๆ ร้อยยี่สิบคน(ไม่ได้โม้) ที่กระจายตัวกันพร้อม ณ บริเวณทางเชื่อม ยาวไปถึงสามช่วงเสารถไฟฟ้า เริ่มฟรีส (เสียดายที่ฟรีสไม่พร้อมกัน เพราะพิโคโล่ดังไปไม่ถึงคนที่อยู่ไกลๆ แต่ไม่เป็นไรมาก) กล้องทุกตัวเริ่มถ่าย กล้องผมก็เช่นกัน เพียงแต่มันเริ่มไม่เหมือนทุกที...

อยู่ๆภาพที่หน้าจอบันทึกก็กลายเป็นเส้นๆสีเขียวๆ

Chip Lost (ชิบ หาย) หน้าจอพัง(ละม้างง) แต่ก็ยังตั้งหน้าถ่ายต่อ

แต่ละคนเริ่มฟรีสกัน หลายคนเล่นท่าง่ายเช่น คนเดิน คนคุย คนถือกล้อง(ไอ้นี้เนียน) ท่ายากหน่อยก็ คนเก็บของ คนก้าวขา คนกินไอติม(จบงานละลายหมด) คนเหาะ(ไอ้นี้ไม่มี) สร้างความงุนงงให้คนเดินผ่านไปผ่านมาได้ไม่น้อย

แต่ดูหลายคนจะพอรู้บ้าง เพราะกล้องเยอะเหลือเกิน ผมไม่ได้ว่าแค่กล้องVDO หรอก กล้องถ่ายรูป กล้องมือถือ กล้องMP3 กล้องIPhone(รวย) กล้องยาสูบไม่มี ทำให้หลายคนรู้ว่างานนี้มีเตี้ยม แต่ช่างเถอะ ถ้าจะให้บอกว่า “ทุกท่านครับ กรุณาอย่านำกล้องมาถ่ายระหว่างฟรีสนะครับ” มันก็ดูเหลวไหลไปหน่อย เพราะทุกคนก็มาเพื่อร่วมสนุกกัน ก็ต้องเก็บภาพเอาไว้เป็นที่ละรึกเป็นเรื่องปรกติ

แล้วห้านาที(กว่าๆ) ก็จบลง เฮ้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ผมเปิดเช็กภาพที่บันทึกไว้ ก่อนจะพบว่า สิ่งที่ผมถ่ายไปทั้งหมด ไม่ได้อะไรเลย T-T

เดียวต่อครึ่งหลัง